over de tocht
…is klaar. Na een kleine testrit van 18 km is gebleken dat het ros zoemend bolt en dat er niets rammelt of los zit. Even wennen natuurlijk met twee behoorlijke zware zakken aan het voorwiel doch na een kilometer of twee had ik het snotje hoe te sturen. Losjes uit de pols en niet te veel tegenwringen want anders spelen de precessiekrachten op.
Het stalen ros en ik zijn er klaar voor. Apropos, het ros heet Ferus…:-)
Op 25/4/2026 kom ik met een 100tal door diesel aangedreven paarden aan te Senlis. De madame van de chambre d’hôtes staat al te popelen om ons te ontvangen, zo te oordelen aan haar e-mails 🙂
Op 26/4/2026 zal ik op mijn stalen ros met nauwelijks een 1/10 paardenkracht en belast en beladen vanaf hier vertrekken, hopende dat de geest van Judith van West-Francië zich loswrikt uit de donkere kerkers en op mijn schouder meereist als goede geest en aanmoedigende compagnon
In 2024, besloot ik om de tocht van Judith van West-Francië opnieuw te doen en in hun voetsporen te treden. Niet met paarden en koets doch met de fiets.
Het plan is om de tocht in twee stukken te doen:
Op 25/4/2026, start ik met fiets en pak en zak in Senlis…. nog 2 keer slapen <dramatische muziek>